
Sevgilim
Sana sevgilim diyorum.
"Ayrılık da sevdaya dahil çünkü;
ayrılanlar hâlâ sevgili" dediği gibi İlhan'ın.
Sevgilim* sana sevgilim diyorum*
bir daha hiç demeyeceğim içindir belki.
"Ayrılmamız neyi değiştirecek
ayrılık* yüreğimden silip atabilir mi seni?" derdin.
Kimbilir...
Bu sana son yazışım.
Sözcüklere yüklemeye çalıştığım duygularım*
beyaz kağıtların keskin kenarlarıyla
nasıl da parçalanıyor böyle.
İlk kez* yazmak böyle zor* anlatmak* bu kadar olanaksız.
İçimde çağıldayan herşeyin*
sana doğru aktığını duyup da bunu anlatamamak.
Ne acı...
Oysa* seni her düşündüğümde*
sesim* zamanın ve mekânın olmadığı
görünmeyen ince ipeksi bir yolda ilerleyip
kulaklarına akmadı mı?
Her düşündüğümde seni* yapmam gereken sadece izlemekti.
Ruhumun sana akışı* hızlı ama bir o kadar yavaş*
delice ama bir o kadar sakin*
coşkuyla ama nasıl huzurlu bir çağlamaydı onların hepsi.
Hemen duyardın* büyük kalabalıklarda*
iki kişilik yalnızlıklarda*
ya da gözlerin maviliklere kilitlenmiş. Duyardın...
Hâlâ duyuyorsun.
Şimdi* şuan seninle konuşurken*
ruhunda geziniyorum yine.
Baktığın yerden uzaklaşan bakışlarını*
o kimselere hissettirmediğin bir anlık dalgınlığı*
sadece anın yakaladığı o ince sızıyı...
Kapa gözlerini!
Sen hep duyacak mısın beni*
ben hep anlatacak mıyım bilmiyorum...
Ama madem ayrılanlar hâlâ sevgili*
ayrılanlar hâlâ sevdalı.
Bu ayrılıkta bitmeli...
Ayrılık...
Ne çok korkardık bu sözcüğe yüklenen anlamdan.
Oysa şimdi anlıyorum ki* ayrılığın kendisi değil*
ayrılmakmış asıl zor olan.
Ayrılmayı başarana kadar yaşanılanlar*
o kanatan acıtan korkulu bekleyişler...
O kopuşu yaşamak* artık başka biri değil*
sen olan o varlığı olduğu yerden çıkarmaya çalışmak*
Ağlayarak git artık içimden diyebilmek
ama daha derken pişman olup
hayır kal ne olur diye yalvarmak...
Ne kadar zordu...
Öyle içimdeydin ki* seni ordan çıkarmak
kendimi paramparça etmek demekti.
Ayrılık...
O kanlı zafer... Şimdi paylaştığımız işte bu.
İçimizde o boşluğun büyük acısı
yüzümüzde birbirimizin kanı var hâlâ...
Sevgilim*
Sevgilim diyorum son kez sana.
Bir daha demiyeceğimdendir bu ve bir daha
yazmayacağımdan.
Ayrılık da bitmeli